powrót

Dzikie króliki

Osiągają długość 38 do 48 cm, ważą średnio od 1,5 kg do 2,5 kg czyli mniej więcej tyle ile nasze miniaturki. Uszy królików są duże w porównaniu do malej okrąglej głowy, ich wielkość to 6 do 8 cm. Duże uszyska umożliwiają wyłapywanie wszelkich podejrzanych odgłosów, króliki potrafią nimi poruszać w rożne strony co zwiększa dodatkowo zasięg i umożliwia jednoczesne słuchanie z kilku kierunków.

Sierść "dzikuska" jest koloru szaro- brunatnego, świetnie wtapia sie w otoczenie co często ratuje życie królikom. Wiele drapieżników reaguje na ruch, ukryty w trawie królik staje sie "niewidzialny". Futerko na brzuszku i na spodzie ogonka jest jaśniejsze, od białego po kremowe. Oczy są ciemnobrązowe, położone po obu stronach głowy, takie ułożenie oczu sprawia, ze królik doskonale widzi to co sie dzieje wokół niego, natomiast źle widzi coś co stoi bezpośrednio przed nim, świetnie widzi w ciemności. Tylnie skoki są wyraźnie dłuższe od przednich łapek, dobra muskulatura umożliwia mu szybka ucieczkę z nagłymi zwrotami i unikami. Dzikie króliki znajdują sie w jadłospisie ponad 20 drapieżników. Do nich należą m.in. lisy, kuny, łasice, borsuki, ptaki drapieżne, szczury, psy i koty.

Króliki żyją w dużych koloniach. Na czele kolonii stoi dominująca para, samczyk sprawuje władzę nad samczykami, a samiczka nad samiczkami. W grupie panuje wojskowy reżim, każdy zna swoje miejsce. Wyżej stojące zwierzęta mieszkają w środku kolonii, niżej stojące dalej, a młodzież rodzaju męskiego na skraju. Wyżej rangą samiczki maja bezpieczniej usytuowaną norkę dla swoich małych, te na niższym szczeblu norkę dla swoich młodych musza wykopać dalej, co za tym idzie bardziej narażone są na atak drapieżników. Od czasu do czasu zdarzają sie walki o podwyższenie stopnia w hierarchii lub zachowanie obecnego. Szczególnie w okresie godowym zwierzęta są mocno pobudzone i skore do bojek o lepsza pozycje, atrakcyjniejsza samiczkę czy bezpieczniejsze miejsce lęgowe.

Granice rewiru są oznaczone bobkami "perfumowanymi" sekretem z gruczołów około odbytowych i moczem. To znak dla obcych królików " teren zamieszkany, nie wchodzić". Teren, rośliny, kamienie, wejście do norki i towarzysze są oznaczani sekretem z gruczołów, które znajdują sie pod broda królika. Królik pociera brodą wszystkie ważne dla niego przedmioty i kolegów pozostawiając swoisty zapach. Uszaki po tym zapachu umieją rozpoznać czy dany królik należy do kolonii, jakiej jest płci, w jakim wieku czy ma młode czy nie. Na granicach terytorium znajdują sie latryny publiczne, gdzie króliki załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne. Dzikie uszaki zamieszkują na skrajach lasów, polan i pól gdzie podłoże jest piaszczyste, a okolica spokojna i bogata w różnorodną roślinność. Przystosowały sie tez do życia w mięście, zasiedlając tereny wokół osiedli, ogródków, parków, większe trawniki i cmentarze. Króliki są zapalonymi architektami, budują długie tunele z wyjściami awaryjnymi i miejscami do spania. Tunele awaryjne maja wyjście ukryte, przeważnie pod krzakiem, dobrze osłonięte. Rewir króliczy może sie rozciągać nawet na kilometr i posiadać 50 długich tuneli. Wejść do nich jest kilka razy więcej niż królików, w razie niebezpieczeństwa jest większa szansa, ze każdy uszak zdąży sie skryć.

O zmroku króliki wychodzą ze swoich mieszkań i pasa sie pod osłona nocy. Ich pożywienie składa sie z ziół, trawy, pąków, liści, kwiatów, owoców, nasion, gałązek i kory. Nigdy nie oddalają sie za daleko od swoich norek. O zbliżającym sie niebezpieczeństwie informują sie tupiąc silnie tylnymi skokami, ten sygnał jest słyszany także pod ziemia. W ten sposób o niebezpieczeństwie informowane są nie tylko żerujące króliki, ale i te, które pozostały w swoich norkach. Większość dnia uszaki spędzają pod ziemia, od czasu do czasu wychodząc na krótka przekąskę czy drzemkę w promieniach słońca.

Króliki tworzą stale pary, królice i króle mieszkają w jednej norze, śpią razem, wychodzą na żer, wychowują razem młode. Samiczki są wierne swoim partnerom, natomiast samce obdarzają swoimi wdziękami także inne samotne panie. Okres godowy nastaje wraz z wydłużającymi sie dniami, u europejskich królików trwa od lutego do sierpnia. Ciąża trwa 30-31 dni. Pierwsze mioty przypadają na początek marca. W roku na jedna parkę przypada z reguły 5 miotów.

Na około dwa tygodnie przed porodem samiczka zaczyna szukać dogodnego miejsca na norkę, w której urodzi młode. Rzadko kiedy samiczka rodzi miot w tym samym gnieździe gdzie wychowywało sie starsze rodzeństwo. Norka jest specjalnie oddalona od mieszkania rodziców aby przypadkowo nie wskazać miejsca drapieżnikom. Samiczka kopie dosyć płytki tunel około 15 cm pod ziemia, długi na dwa metry. Do wykopanego tunelu zaczyna znosić trawę, liście, suche części roślin, na środku gniazdka układa wyskubana z piersi, brzucha i łapek sierść. W tak przytulnym i ciepłym gniazdku rodzi sie średnio 5-6 młodych. Mama myje każdego maluszka, odcina pępowinę i zjada pozostałości po porodowe, zaraz potem maluchy są pierwszy raz karmione. Po karmieniu samiczka opuszcza gniazdo starannie zakrywając wejście do tunelu ziemia i liśćmi. Następne karmienie odbędzie sie za 22-24 godziny. Mleko królic jest bardzo tłuste, wystarczy wiec na długie godziny.

Króliki jako jedne z nielicznych rodzą sie z umiejętnością wydalania bez udziału mamy. Koty i psy po posiłku musza mięć masowane brzuszki aby sie wypróżniły, natura jednak zadbała o to aby królicza mama nie przebywała za długo w gniazdku i nie narażała na niebezpieczeństwo młode. Male rodzą sie gołe, ślepe i głuche. Dobrze funkcjonuje tylko węch i wrażliwość na temperaturę i ruch. Po trzech dniach zaczyna sie pojawiać futerko, po siedmiu króliki zaczynają słyszeć, po 10 otwierają sie oczka. Maluchy zaczynają skubać suche rośliny i trawy, z którego zrobione jest gniazdko i kał pozostawiony przez mamę. W wieku 18 dni maluszki zaczynają zwiedzać okolice, mama juz nie zasypuje wejścia do tunelu, umożliwiając młodym krótkie wycieczki i ucieczkę do norki. Gdy maluchy maja mniej więcej 24 dni, mama opuszcza młode, przechodzą one pod opiekę taty, a mama zaczyna szykować nowe miejsce dla przyszłego miotu. Około czwartego miesiąca młode dojrzewają płciowo, króliki z pierwszych miotów mogą jeszcze w tym samym roku zostać rodzicami. W wieku dziewięciu miesięcy są dorosłymi półtora kilowymi królikami. Samczyki zwykle są przepędzane, po okresie godowym mogą stworzyć własną lub są przyjmowani do innej grupy. W ten sposób natura uniemożliwiła chów wsobny chroniąc ród króliczy przed chorobami i kalectwem i zapewniła napływ nowych genów. Późnym latem stopniowo zmniejsza sie płodność królików aż do całkowitego wygaśnięcia aby z nadejściem wiosny znowu zadbać o przedłużenie gatunku. Dziki królik może osiągnąć dziewięć lat, niestety ze względu na wielu wrogów rzadko który uszak dożywa starości.

Nuna

Bibliografia:
Anne McBride: "Kaninchen verstehen"
wyd. Pala- Verlag GmbH 2003r.

Źródła zdjęć:
www.faunaflora.com.pl
www.wielkoszynski.webity.pl
www.biogospodarstwo.p
asp.personello.com
www.natur-5seenland.de
Copyright@2009-2017 - Miniaturka bez tajemnic. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Bez pisemnej zgody redakcji portalu Miniaturka bez tajemnic kopiowanie treści jest zabronione.
Plagiat jest przestępstwem zagrożonym określoną sankcją na podstawie przepisów prawa autorskiego. stat4u